Login

Δηλώστε το email σας προκειμένου να λαμβάνετε newsletter

Ταυτοτητα ερευνητικου κεντρου

Το «ΝΟRΙΑΚΙ ΚΑΝΟ labs» είναι ερευνητικό κέντρο εξειδικευμένο:.

στη δημιουργία, διαχείριση και διάχυση οργανωσιακής γνώσης (γνωστικό ενεργητικό) σε οργανισμούς & επιχειρήσεις.
στην ανάπτυξη προϊόντων R&D κυρίως συστήματα μέθοδοι, και εργαλεία διαχείρισης.

Η δημιουργία οργανωσιακής γνώσης είναι το κλειδί στον ιδιαίτερο τρόπο καινοτομίας των επιχειρήσεων, οι οποίες έχουν εξαιρετική ικανότητα για συνεχείς και βαθμιαίες καινοτομίες, διατηρώντας παράλληλα μια σταθερή και ανοδική σπειροειδή πορεία.

Το ερευνητικό κέντρο είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, στελεχωμένο σε μορφή δικτύου από εξαίρετους συνεργάτες ,που αναπτύσσεται επαν-επενδύοντας τα κέρδη από τις υπηρεσίες του.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΓΝΩΣΗΣ -> ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ -> ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ

Έτσι σκοπός των «ΝΟRΙΑΚΙ ΚΑΝΟ labs» για τον κάθε οργανισμό που απευθύνεται καθίσταται:

Αξιοποίηση τη οργανωσιακής του εμπειρίας
Eνσωμάτωση της διαχείριση της γνώσης στους μηχανισμούς οργάνωσης και διοίκησης των έργων της, προϊόντων και υπηρεσιών της
Βελτίωση της οργανωτικής του αποδοτικότητας και μέσω της εφαρμογής R &D εργαλείων που προτείνει
Ανάπτυξη καινοτομιών
Βελτίωση ανταγωνιστικότητας του οργανισμού

ΠΟΡΟΙ

Το ερευνητικό κέντρο «ΝΟRΙΑΚΙ ΚΑΝΟ labs» αντλεί τους πόρους του από τη συνδρομητική χρήση των μελών-επιχειρήσεων και οργανισμών. Η συνδρομητική χρήση επιτρέπει την πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως:

«e-quality», την ηλεκτρονική διαχείριση των συστημάτων διαχείρισης-ποιότητας
«ask the expert», την πρόσβαση σε panel experts-συνεργατών του οργανισμού «ΝΟRΙΑΚΙ ΚΑΝΟ» σε διάφορους τομείς και σε μεγάλες θεματικές βάσεις δεδομένων.
«webinar» την συνεχή on line εκπαίδευση σε γενικά θέματα άλλα και ανάλογα με τις απαιτήσεις εκπαίδευσης του κάθε οργανισμού

Συνεργάτες , Μεθοδολογία

Oι συνεργάτες του κέντρου «ΝΟRΙΑΚΙ ΚΑΝΟ labs» που διαχειρίζονται διάφορα projects μπορεί να ανήκουν σε διαφορετικά οργανωτικά σχήματα, να είναι γεωγραφικά διεσπαρμένοι και να λειτουργούν με διαφορετικό κώδικα επικοινωνίας.

Σε κάθε project δίνεται μεγάλη προσοχή στην λιγότερο επίσημη και συστηματική πλευρά της γνώσης και όχι μόνο στη γνώση που αποκτάται,διδάσκεται και μεταδίδεται μόνο εγχειρίδια βιβλία και διαλέξεις.(Explicit knowledge).

Γίνεται επικέντρωση στις υποκειμενικές αντιλήψεις τις διαισθητικές αντιλήψεις και τα συναισθήματα που αποκτώνται με τη χρήση εικόνων μεταφορών και εμπειριών.(Tacit knowledge)

Η καταγραφή των σημαντικότερων εμπειριών σε πρακτικές, αντικειμενικούς στόχους, ανάλυση αιτίων εκτίμηση και ανάλυση των εμπειριών και της παραγόμενης τεκμηρίωσης των εμπλεκομένων ανά project είναι από τις βασικές δραστηριότητες του κέντρου.

Το πιο πάνω σχήμα 1 δυναμικό μοντέλο «δημιουργίας γνώσης» αναπαράγεται.

Θεωρητικό Υπόβαθρο

1. Κατηγορίες γνώσης

Το γνωστικό ενεργητικό μιας επιχείρησης μπορεί να χωρισθεί σε δύο κατηγορίες:

Την άρρητη(ή υποκειμενική ή αφανή) γνώση (tacit knowledge) που βρίσκεται στο μυαλό των στελεχών της επιχείρησης και είναι ένα σύνολο εμπειριών, παραστάσεων, γνωριμιών, τακτικών, πρακτικών κτλ. τα οποία παραμένουν στον εργαζόμενο και είναι το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης που κινεί έναν οργανισμό. Αρκεί να φανταστούμε μια επιχείρηση από την οποία θα είχαμε αφαιρέσει όλη την γνώση από τα στελέχη της: θα ήταν αδύνατο να λειτουργήσει, έστω κι αν οι πόροι της παρέμεναν αναλλοίωτοι.
Την ρητή (ή σαφή ή αντικειμενική) γνώση (explicit knowledge) που αποτελείται από οτιδήποτε μπορεί να καταγραφεί, κωδικοποιηθεί, αρχειοθετηθεί, με οποιοδήποτε τρόπο: είτε σαν έγγραφα, είτε με την βοήθεια πληροφοριακών συστημάτων.Σχετικές έρευνες έχουν δείξει πως τα στελέχη των επιχειρήσεων παίρνουν τα δύο- τρίτα των πληροφοριών και της γνώσης που χρειάζονται από προσωπικές συναντήσεις ή τηλεφωνικές επαφές. Μόνο το ένα- τρίτο προέρχεται από έγγραφα [Davenport, Prusak (1998)].

2.Το μοντέλο του Νοnaka

O θεμελιωτής των αρχών της διαχείρισης γνώσης Ikujiro Nonaka εντοπίζει το εξής πρόβλημα: ενώ οι αγορές και οι επιχειρήσεις αναγνωρίζουν την γνώση ως την σημαντικότερη πηγή για την απόκτηση ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, υπάρχει μεγάλο έλλειμμα στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι οργανισμοί δημιουργούν και διαχειρίζονται την γνώση. Η λεγόμενη διαχείριση γνώσης πολλές φορές αντιμετωπίζεται ως διαχείριση πληροφοριών και συχνά η επιχείρηση θεωρήθηκε μια μηχανή επεξεργασίας

πληροφοριών από το περιβάλλον για την επίλυση ενός προβλήματος [Nonaka et al. (2000)].
Στο σχήμα 2 παριστάνεται η διαδικασία ΚΕΣΕ

Η στατική και παθητική όμως αντιμετώπιση των οργανισμών αποτυγχάνει να αποδώσει τον δυναμικό τρόπο με τον οποίο η γνώση δημιουργείται. Στην πραγματικότητα οι οργανισμοί αντί να λύνουν απλά τα προβλήματά τους, δημιουργούν και καθορίζουν προβλήματα, εξελίσσουν και εφαρμόζουν νέα γνώση για να λύσουν προβλήματα και παράγουν νέα γνώση μέσα από την επίλυση των προβλημάτων. Ο οργανισμός είναι τελικά μια οντότητα που γεννά γνώση μέσα από την δράση και την αλληλεπίδραση. Αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του, και μέσα από την γέννηση γνώσης μετασχηματίζει το περιβάλλον του, αλλά και μετασχηματίζεται ο ίδιος.

Τελικά προτείνεται πως το σημαντικότερο στοιχείο για την κατανόηση της δυναμικότητας μια επιχείρησης όσον αφορά την γνώση είναι η δυνατότητα της να δημιουργεί νέα γνώση μέσα από την λειτουργία της και όχι τόσο το απόθεμα γνώσης που κατέχει σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Η επιστήμη πάντα αντιμετώπιζε την γνώση ως ρητή (αντικειμενική). Εκείνο που προτάθηκε από τον Nonaka είναι πως για την κατανόηση της πραγματικής φύσης της γνώσης πρέπει να αναγνωρισθεί πως η ρητή και άρρητη γνώση είναι συμπληρωματικές και είναι και οι δύο μορφές γνώσης που είναι απαραίτητες για την γέννηση νέας. Η ρητή γνώση χωρίς άρρητη χάνει γρήγορα την ουσία της: ο γραπτός λόγος είναι δυνατός μόνο αφού ο «εσωτερικός» λόγος έχει αναπτυχθεί. Η γνώση δημιουργείται μέσα από την αλληλεπίδραση μεταξύ ρητής και άρρητης γνώσης και όχι μόνο από μια από τις δύο μορφές της.

3. Οι τρόποι μετατροπής της γνώσης

Ένας οργανισμός δημιουργεί γνώση μέσα από την αλληλεπίδραση μεταξύ ρητής και άρρητης γνώσης. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται μετατροπή της γνώσης. Μέσα από την μετατροπή της γνώσης η άρρητη και ρητή γνώση αυξάνουν τόσο σε ποιότητα όσο και σε ποσότητα. Υπάρχουν τέσσερις τρόποι μετατροπής της γνώσης που συνιστούν μια διαδικασία η οποία καλείται ΚΕΣΕ με βάση τα αρχικά τους [Nonaka et al. (2000)]:

Κοινωνικοποίηση (socialization): από άρρητη σε άρρητη γνώση.
Εξωτερίκευση (externalization): από άρρητη σε ρητή γνώση.
Συνδυασμός (combination): από ρητή σε ρητή γνώση.
Εσωτερίκευση (internalization): από ρητή σε άρρητη γνώση.

Κοινωνικοποίηση: είναι η διαδικασία δημιουργίας νέας άρρητης γνώσης μέσα από τις κοινές εμπειρίες. Εφόσον η άρρητη γνώση είναι δύσκολο να μοντελοποιηθεί και εξαρτάται από τον χώρο και τον χρόνο, μπορεί να μεταδοθεί μόνο μέσα από κοινές εμπειρίες, όπως η εργασία στο ίδιο περιβάλλον και το «ξόδεμα» χρόνου μαζί. Είναι η κλασσική περίπτωση του μαθητευόμενου σε ένα πόστο που προσλαμβάνει την απαραίτητη γνώση μέσα από την καθημερινή εμπειρία και όχι τόσο από γραπτά κείμενα και εγχειρίδια. Η κοινωνικοποίηση συναντάται και στις ανεπίσημες επαφές των εργαζομένων εντός και εκτός εργασιακού χώρου, όπου νέα άρρητη γνώση μπορεί να μεταδοθεί. Ακόμη συναντάται πέρα από τα όρια της επιχείρησης, στις επαφές με τους πελάτες και τους προμηθευτές.

Εξωτερίκευση: είναι η διαδικασία της «συναρμολόγησης» της άρρητης γνώσης σε ρητή. Η γνώση καταγράφεται, κρυσταλλοποιείται, γίνεται σαφής, μπορεί να μοιρασθεί και να διανεμηθεί σε άλλους και ταυτόχρονα γίνεται η βάση για νέα γνώση. Για παράδειγμα η σύλληψη για την δημιουργία ενός νέου προϊόντος μπορεί να θεωρηθεί διαδικασία εξωτερίκευσης, όπου ο εργαζόμενος αποτυπώνει την ιδέα του σε νέα κείμενα, σχέδια κτλ.

Συνδυασμός: είναι η διαδικασία μετατροπής της ρητής γνώσης σε πιο σύνθετη και συστηματική ρητή γνώση. Για παράδειγμα η δημιουργία μιας οικονομικής αναφοράς με βάση τις αναφορές των επί μέρους τμημάτων μιας επιχείρησης μπορεί να χαρακτηρισθεί ως διαδικασία συνδυασμού.

Εσωτερίκευση: είναι η διαδικασία ενσωμάτωσης της ρητής γνώσης σε άρρητη από τον εργαζόμενο. Για παράδειγμα η ανάγνωση εγχειριδίων και οδηγιών βοηθά τους εργαζόμενους να κατανοήσουν καλύτερα τον ρόλο τους και να κάνουν κτήμα τις καταγεγραμμένες γνώσεις του οργανισμού.

Στο σχήμα 1 παριστάνεται η διαδικασία ΚΕΣΕ, όπου φαίνονται οι τέσσερις τρόποι μετατροπής της γνώσης και η δημιουργία νέας γνώσης μέσα από την σπειροειδή κίνηση ανάμεσα στις μορφές της. Με την κίνηση σπείρας υποδηλώνεται η συνεχής διαδικασία εναλλαγής ανάμεσα στις μορφές γνώσης με την διαδικασία ΚΕΣΕ. Η γέννηση νέας γνώσης πυροδοτεί μια νέα σπειροειδή κίνηση και έτσι η γνώση εξαπλώνεται μέσα στον οργανισμό, διαπερνόντας τα διάφορα τμήματα, επίπεδα, ακόμη και τα όρια του ίδιου του οργανισμού. Η δημιουργία επιχειρηματικής γνώσης είναι μια αέναη διαδικασία που αυτοαναβαθμίζεται διαρκώς.